Księga Natury

Olaf PEDERSEN
w: ZAGADNIENIA FILOZOFICZNE W NAUCE XIV / 1992, s. 19–50

W wypowiedziach o naturze spotkać można było na przestrzeni wieków kilka ogólnych metafor, które wyrażały jej podstawowe rozumienie. Trzy spośród nich są szczególnie ważne i miały bardzo długa historie. Były to: określanie wszechświata jako zegara, Słońca jako króla, i natury jako księgi.
Wszystkie one oznaczały co innego w różnych okresach czasu. Gdy Cicero porównywał wszechświat do zegara rozumiał przez to, ze porusza się on w regularny i nieprzerwany sposób, podobnie jak astronomiczny wodny zegar starożytności, będący prawdopodobnie jedynym typem zegara, który mógł znać. Dwa tysiące lat później William Paley również porównywał wszechświat do zegarka. Rozumiał jednak pod tym słowem skomplikowana i doskonale nastawiona maszynerie podobna do małego i skomplikowanego zegarka, który właśnie był w użyciu. Ta sama metafora została wiec tu użyta na dwa różne sposoby, które jasno oddają zmianę technologiczna w produkcji zegara na przestrzeni wieków.
(…)

ze strony: www.obi.opoka.org.pl/zfn/014/zfn01402Pedersen.pdf

Ten wpis został opublikowany w kategorii filozofia i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s